https://1351sadegh.kowsarblog.ir/ fa-IR http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: left;">💠گم‌کرده‌ای عجیب</p> <p style="text-align: left;">آن شب که على تو را غسل می‌داد وقتى اشک‌هاى جانسوز او را دیدم، وقتى ضجه‌هاى حسن و حسین را شنیدم، وقتى مو پریشان کردن و صورت خراشیدن زینب و ام‌کلثوم را دیدم، دیگر تاب نیاوردم. نه من، که کائنات بی‌تاب شد و چیزى نمانده بود که من فرو بریزم و زمین از هم بپاشد و کائنات سقوط کند.</p> <p style="text-align: left;">تنها یک چیز، آفرینش را بر جا نگاه داشت و آن تکیه على بود بر عمود خیمه خلقت، ستون خانه تو. على سرش را گذاشته بود بر دیوار خانه‌ی تو، و زار زار می‌گریست. این اگر چه اوج بی‌تابى على بود اما به آفرینش، آرامش بخشید و کائنات را استقرار داد. چه شبى بود دیشب!</p> <p style="text-align: left;">سنگینى بار مصیبت دیشب تا آخرین لحظه حیات، بر پشت من سنگینى می‌کند. همچنان که این قهر بزرگوارانه تو، کمر تاریخ را می‌شکند فاطمه جان.</p> <p style="text-align: left;"> </p> <p style="text-align: left;">از على خواستى که تو را شبانه دفن کند و مقبره‌ات را از چشم همگان مخفى بدارد.</p> <p style="text-align: left;"> </p> <p style="text-align: left;">می‌خواستى به دشمنانت بگویى دود این آتش ظلمى که شما برافروخته‌اید، نه فقط به چشم شما، که به چشم همه تاریخ می‌رود و انسانیت، تا روز حشر از مزار دُردانه خدا، محروم می‌ماند. چه سند مظلومیت جاودانه‌اى! و چه انتقام کریمانه‌اى!</p> <p style="text-align: left;"> </p> <p style="text-align: left;">دل من به راستى خنک شد وقتى که صبح، دشمنان تو با چهل قبر مشابه در بقیع مواجه شدند و نتوانستند بفهمند که مدفن دختر پیامبر کجاست؟!</p> <p style="text-align: left;"> </p> <p style="text-align: left;">من شاهد بودم که در زمان حیاتت آمدند براى دغلکارى و نیرنگ‌بازى، اما تو مجال ندادى و آنها باقىِ مکر و سیاست را گذاشته بودند براى بعد از وفات، و تو آن نقشه‌های شوم را هم نقش بر آب کردى.</p> <p style="text-align: left;"> </p> <p style="text-align: left;">اما همیشه خشک و تر با هم می‌سوزند، مؤمنان و مریدان آینده تو نیز اشک حسرت خواهند ریخت، گم کرده عجیبی خواهند داشت و در فراق مزار تو خواهند گداخت.</p> <p style="text-align: left;"> </p> <p style="text-align: left;">چهل قبر مشابه! چهل قبر همسان! و انسان‌ها بعضى والِه و سرگشته، برخى متعجب و حیران، عده‌اى مغبون و شکست خورده، گروهى از خشم و غضب، کف به لب آورده و معدودى از خواب پریده و هشیار شده&#8230;</p> <p style="text-align: left;">آه یا فاطمه، تو کیستی که خدا فرمود اگر تو نبودی پیامبر و علی را هم نمی‌آفریدم!</p> <p style="text-align: left;">امروز داغ یتیمیِ سخت و سنگینی بر جانمان نشسته &#8230; برایمان دعا کن مادرجان😔😭</p> <p style="text-align: left;">🥀السَّلامُ عَلَيْكِ يَا بِنْتَ رَسُولِ اللّٰهِ، السَّلامُ عَلَيْكِ يَا أُمَّ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ، السَّلامُ عَلَيْكِ أَيَّتُهَا الصِّدِّيقَةُ الشَّهِيدَةُ، السَّلامُ عَلَيْكِ يا فاطِمَةُ الزَّهراءُ وَ رَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكاتُهُ🥀</p> <p style="text-align: left;">🖤هدیه به قلب داغدار امام زمان علیه‌السلام، صلوات🖤</p> <p style="text-align: left;"> </p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://1351sadegh.kowsarblog.ir/گم-کرده-ای-عجیب">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://1351sadegh.kowsarblog.ir/گم-کرده-ای-عجیب <p>فدک مساحت اسلام است</p> <p>شاعر میان همهمه تاریخ<br />در ازدحام داشت قدم می زد</p> <p>یک داستان تازه به چشمش خورد<br />کز یک شکوه گم شده دم میزد</p> <p>در روزگار سلطنت هارون<br />می خواند شرق خطبه به نام او</p> <p>می گفت غرب مدح و ثنایش را<br />دنیا اگرچه بود به کام او</p> <p>همواره داشت واهمه از خورشید<br />از نور او هر آینه می آشفت</p> <p>هارون که استعاره تاریکی ست<br />در مجلسی به حضرت کاظـم گفت</p> <p>از یک عشیره ایم عموزاده<br />دیگر از اختلاف مگو بس کن</p> <p>گویا فدک شروع کدورت هاست<br />لب تر کن و حدود مشخص کن</p> <p>داغ امام مفترضه الطاعه<br />انگار تازه گشت از این رخداد</p> <p>بغداد را به هول و ولا انداخت<br />وقتی بدون واهمه پاسخ داد</p> <p>یک گوشه اش شمال سمرقند است<br />یک گوشه اش جنوب فلسطين است</p> <p>یک سوی آن خلیج یمن باشد<br />آن سو خزر، حدود فدک این است</p> <p>یعنی فدک مساحت اسلام است<br />رحمت بر او چه پاسخ سنگینی</p> <p>هارون به خشم گفت که می‌خواهی<br />برخیزم از سریر و تو بنشینی؟</p> <p>این داستان تلاطم اندیشه<br />این داستان جهان ظرافت بود</p> <p>یعنی کسی که علت ایجاد است<br />حرفش فدک نبود، خلافت بود</p> <p>این شعر از مقدمه تا اینجا<br />مانند رود، نیت دریا داشت</p> <p>دلتنگ وصف فاطمـه بود انگار<br />از ابتدا بهانه زهـرا داشت</p> <p>او فاطمه ست بر سر این دنیا<br />منت گذاشت تا به وجود آید</p> <p>او را بهانه کرد خدا می خواست<br />توحید مادرانه فرود آید</p> <p>توحید خطبه خواند و جهان برخاست<br />آنجا به احترام سلام او</p> <p>قرآن نبود خطبه، ولی قرآن<br />تکبیر گفت بین کلام او</p> <p>وقتی که خطبه خواند نفهمیدند<br />زهرا علی ست یا که علی زهرا ست</p> <p>آیینه گرچه بشکند آیینه ست<br />پهلو شکسته بود ولی زهراست</p> <p>میراث فاطمه ست جهان یکسر<br />از بحر تا به نهر که اوهام است</p> <p>در خطبه اش حدود مشخص کرد<br />آری فدک مساحت اسلام است</p> <p>شاعر: سید حمید برقعی</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://1351sadegh.kowsarblog.ir/فدک-15">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://1351sadegh.kowsarblog.ir/فدک-15 <p>به نام خداوند بینایی‌بخش دیدگان و روشنایی‌بخش دل‌ها</p> <p> </p> <p>💎روز جهانی عصای سفید</p> <p> </p> <p>💎از بینایی چشم تا بیداری وجدان</p> <p> </p> <p>💎روشندلان ارجمند و فرهیخته</p> <p> </p> <p>💠مرکز نیکوکاری فاطمه الزهرا سلام الله علیها خمینی شهر فرارسیدن روز جهانی عصای سفید را به شما بزرگواران صمیمانه تبریک و تهنیت عرض می‌کنند و از درگاه خداوند متعال برایتان سلامتی و عزت و آرامش روزافزون مسئلت دارند.</p> <p> </p> <p>عصای سفید نماد استقلال و اراده و حضور فعال روشندلان در جامعه است. این روز فرصتی برای پاسداشت توانمندی‌های شما عزیزان و یادآوری مسئولیت همگانی ما در فراهم کردن فرصت‌های برابر و حفظ کرامت همه انسان‌هاست.</p> <p> </p> <p>روز جهانی عصای سفید ما را به تأملی عمیق‌تر درباره معنای بینایی فرامی‌خواند. گاهی چشم‌ها می‌بینند اما دل‌ها در برابر حقیقت و رنج انسان‌ها بی‌تفاوت می‌مانند. خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید:</p> <p>فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ</p> <p>«چشم‌ها نابینا نمی‌شوند بلکه دل‌هایی که در سینه‌هاست نابینا می‌شوند.»</p> <p>این آیه یادآور مسئولیت انسان در برابر حقیقت و حقوق دیگران است. اگر رنجی را ببینیم و بی‌تفاوت بگذریم یا حقی نادیده گرفته شود و صدایمان خاموش بماند آیا به وظیفه انسانی و اخلاقی خود عمل کرده‌ایم؟</p> <p> </p> <p>🔷حجاب دانش‌آموزان مطالبه‌ای برای پاسداشت حق آموزش</p> <p> </p> <p>در جمهوری آذربایجان که اکثریت قاطع جمعیت آن مسلمان‌اند گزارش‌هایی درباره ممانعت از ورود برخی دختران محجبه به مدارس منتشر شده است. این موضوع نگرانی‌هایی درباره حق تحصیل و احترام به باورهای دینی دانش‌آموزان برانگیخته است.</p> <p> </p> <p>مدرسه جایگاه علم‌آموزی و رشد استعدادهای نسل آینده است. شایسته نیست دختری که برای آموختن علم به مدرسه می‌رود به دلیل پوشش دینی خود با مانع تحصیل روبه‌رو شود. آیا نباید میان حق آموزش و احترام به باورهای دینی دانش‌آموزان راهی منصفانه و شایسته جست‌وجو کرد؟</p> <p> </p> <p>🔷از مسئولان محترم جمهوری اسلامی ایران درخواست دارم در صورت تأیید گزارش‌های منتشرشده درباره ممانعت از ورود دختران محجبه به مدارس جمهوری آذربایجان اعتراض و نگرانی خود را از مسیرهای رسمی و دیپلماتیک اعلام کنند و برای رفع این محدودیت‌ها و صیانت از حق تحصیل دانش‌آموزان پیگیری لازم را به عمل آورند.</p> <p> </p> <p>🔷عفاف و مسئولیت اجتماعی</p> <p> </p> <p>در جامعه خودمان نیز پاسداری از حیا و عفاف وجلوگیری از بی بند وباری افراطی و تقویت ارزش‌های اخلاقی مسئولیتی همگانی است. این مسئولیت باید با حکمت و اخلاق و حفظ کرامت انسان‌ها طبق قران دنبال شود. نه می‌توان به نام حفظ ارزش‌ها حرمت افراد را نادیده گرفت و نه شایسته است در برابر آسیب‌های فرهنگی و اخلاقی بی‌تفاوت ماند.</p> <p> </p> <p>🔷پرسشی اساسی پیش روی وجدان ماست:</p> <p> اگر حضرت ولی‌عصر امام مهدی عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف ظهور کنند و از ما بپرسند برای دفاع از قرآن و عفاف و حمایت از مظلومان چه کرده‌اید چه پاسخی خواهیم داشت؟</p> <p> آیا در حد توان خود برای دفاع از حق و اصلاح جامعه کوشیده‌ایم یا تنها نظاره‌گر حوادث بوده‌ایم؟</p> <p> </p> <p>🔷روز جهانی عصای سفید به ما می‌آموزد که جامعه روشن تنها جامعه‌ای نیست که چشم‌ها در آن بینا باشند جامعه روشن جامعه‌ای است که دل‌ها در آن بیدارند و انسان‌ها در برابر حقوق و کرامت یکدیگر احساس مسئولیت می‌کنند.</p> <p> </p> <p>با آرزوی جامعه‌ای سرشار از عدالت و آگاهی و ایمان و با ادای احترام به همه روشندلان عزیز</p> <p> </p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://1351sadegh.kowsarblog.ir/عصای-سفید-2">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://1351sadegh.kowsarblog.ir/عصای-سفید-2 <p>پیش از اینها فکر می کردم خدا<br />خانه ای دارد کنار ابر ها</p> <p>مثل قصر پادشاه قصه ها<br />خشتی از الماس، خشتی از طلا</p> <p>پایه های برجش از عاج و بلور<br />بر سر تختی نشسته با غرور</p> <p>ماه برق کوچکی از تاج او<br />هر ستاره پولکی از تاج او</p> <p>اطلس پیراهن او آسمان<br />نقش  روی دامن او  کهکشان</p> <p>رعد و برق شب طنین خنده اش<br />سیل و طوفان نعره ی توفنده اش</p> <p>دکمه ی پیراهن او، آفتاب<br />برق تیر و خنجر او، ماهتاب</p> <p>هیچ کس از جای او آگاه نیست<br />هیچ کس را در حضورش راه نیست</p> <p>پیش از اینها خاطرم دلگیر  بود<br />از خدا  در ذهنم این تصویربود</p> <p>آن خدا بی رحم بود و خشمگین<br />خانه اش در آسمان دور از زمین</p> <p>بود، اما در میان ما نبود<br />مهربان و ساده و زیبا نبود</p> <p>در دل او دوستی جایی نداشت<br />مهربانی هیچ معنایی نداشت</p> <p>&#8230; هر چه می پرسیدم از خود از خدا<br />از زمین از آسمان از ابرها</p> <p>زود  می گفتند: این کار خداست<br />پرس و جو از کار او کاری خطاست</p> <p>هر چه می پرسی جوابش آتش است<br />آب اگر خوردی جوابش آتش است</p> <p>تا ببندی چشم کورت می کند<br />تا شدی نزدیک دورت می کند</p> <p>کج گشودی دست، سنگت می کند<br />کج نهادی پای  لنگت می کند</p> <p>تا خطا کردی عذابت می دهد<br />در میان آتش آبت می کند</p> <p>با همین قصه دلم مشغول بود<br />خواب هایم خواب  دیو و غول  بود</p> <p>خواب می دیدم که غرق آتشم<br />در دهان شعله های سرکشم</p> <p>در دهان اژدهایی خشمگین<br />بر سرم باران گرز آتشین</p> <p>محو می شد نعره هایم بی صدا<br />در طنین خنده ی خشم خدا&#8230;</p> <p>نیت من در نماز و در دعا<br />ترس بود و وحشت از خشم خدا</p> <p>هر چه می کردم همه از ترس بود<br />مثل از بر کردن یک درس بود ..</p> <p><br />مثل تمرین  حساب و هندسه<br />مثل تنبیه مدیر مدرسه</p> <p>تلخ، مثل خنده ای بی حوصله<br />سخت، مثل حل صد ها مسئله</p> <p>مثل تکلیف ریاضی سخت بود<br />مثل صرف فعل ماضی سخت بود</p> <p>تا که یک شب دست در دست پدر<br />راه افتادم به قصد یک سفر</p> <p>در میان راه، در یک روستا<br />خانه ای دیدیم، خوب و آشنا</p> <p>زود  پرسیدم: پدر! اینجا کجاست؟<br />گفت: اینجا، خانه ی خوب خداست!</p> <p>گفت: اینجا می‌شود یک لحظه ماند<br />گوشه ای خلوت، نمازی ساده خواند</p> <p>با وضویی دست و رویی تازه کرد<br />با دل خود، گفتگویی تازه کرد</p> <p>گفتمش پس آن خدای خشمگین<br />خانه اش اینجاست؟ اینجا در زمین؟</p> <p>گفت :آری خانه ی او بی ریاست<br />فرش هایش از گلیم و بوریاست</p> <p>مهربان و ساده و بی کینه است<br />مثل نوری در دل آیینه است</p> <p>عادت او نیست خشم و دشمنی<br />نام  او نور و نشانش روشنی</p> <p>خشم، نامی از نشانی های اوست<br />حالتی از مهربانی های اوست</p> <p>قهر او از آشتی شیرین تر است<br />مثل قهر مهربان مادر است</p> <p>دوستی را دوست معنی می دهد<br />قهر هم با دوست معنی می دهد</p> <p>هیچ کس با دشمن خود قهر نیست<br />قهر او هم یک نشان از دوستی است</p> <p>تازه فهمیدم خدایم این خداست<br />این خدای مهربان و آشناست</p> <p>دوستی از من به من نزدیک تر<br />از رگ گردن به من نزدیک تر!</p> <p>آن خدای پیش از این را باد برد<br />نام او راهم دلم از یاد برد</p> <p>آن خدا مثل خیال و خواب بود<br />چون حبابی نقش روی آب بود</p> <p>می توانم بعد از این با این خدا<br />دوست باشم دوست، پاک و بی ریا</p> <p>می توان با این خدا پرواز کرد<br />سفره ی دل را برایش باز کرد</p> <p>می توان در باره ی گل حرف زد<br />صاف و ساده مثل بلبل حرف زد</p> <p>چکه چکه  مثل باران  راز گفت<br />با دو قطره صد هزاران  راز گفت</p> <p>می توان  با او صمیمی حرف زد<br />مثل یاران قدیمی حرف زد</p> <p>می توان تصنیفی از پرواز خواند<br />با الفبای سکوت آواز خواند</p> <p>می توان مثل علف ها حرف زد<br />با زبانی بی الفبا حرف زد</p> <p>می توان در باره ی هر چیز گفت<br />می توان شعری خیال انگیز گفت</p> <p>مثل این شعر روان و آشنا:<br />پیش از اینها فکر می کردم خدا &#8230;<br />مرحوم قیصر امین پور</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://1351sadegh.kowsarblog.ir/شعر-روان-وآشنا">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://1351sadegh.kowsarblog.ir/شعر-روان-وآشنا <p>لطفا </p> <p>با هرکسی صحبت نکنید</p> <p>درباره بيمارى هاى خود با هر كسی صحبت نكنيد.<br />سطح انرژی برخی به گونه ایست که امواج منفی شان سنگین تر از مثبت های وجودشان است و ناخواسته در شرایطی که هستید حس بیماری را در وجود شما دو چندان القا می کنند.<br />لذا هر چه بیشتر در مورد یک بیماری صحبت کنید، حتی اگر یک سرماخوردگی ساده باشد، حالتان بدتر می شود!!<br />یادتان باشد صحبت کردن در مورد ناخوشی ها، مانند کود ریختن پای علف است!<br />هر آنچه &#8221; انجام دهید"، <br />به هر چه&#8221; فکر کنید"، <br />کائنات در همان راستا برایتان بیشترین امواج را جذب می کند.<br />خودتان هوای خودتان را داشته باشید و این را همیشه به خاطر داشته باشید که شما برای حالِ خوب داشتن، جز به خودتان به هیچکس نیازی ندارید&#8230;!</p> <p><br />    <br />   </p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://1351sadegh.kowsarblog.ir/یک-دقیقه-مطالعه-47">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://1351sadegh.kowsarblog.ir/یک-دقیقه-مطالعه-47 <p>آیا میدانید ۳<br /> اگه تمام هفته فقط منتظری به تعطیلات برسی،<br />شاید مسئله فقط خستگی نباشه!</p> <p>تا حالا شده وقتی هنوز کار شروع نشده،<br />منتظر باشی ساعت‌کاری تموم بشه؟</p> <p>و تمام هفته رو فقط با این فکر بگذرونی که:<br />کی تعطیل می‌شه؟<br />کی می‌تونم استراحت کنم؟</p> <p>اگر این حالت مدام تکرار می‌شه، <br />شاید بد نباشه کمی جدی‌تر بهش نگاه کنی.</p> <p> فرسودگی شغلی چه شکلیه؟</p> <p>فرسودگی فقط «خسته بودن» نیست&#8230;</p> <p>ممکنه خودش رو با این نشونه‌ها نشون بده:<br /> خواب‌آلودگی و بی‌انرژی بودن در طول روز<br /> خستگی حتی بعد از استراحت<br /> بی‌علاقگی نسبت به کاری که قبلاً برات مهم بوده<br /> شمردن ساعت‌ها تا پایان کار<br />وابسته شدن حال خوبت به تعطیلات<br /> احساس اینکه «دیگه نمی‌کشم»</p> <p> اما یک نکته مهم</p> <p>خواب‌آلودگی روزانه لزوماً به معنی فرسودگی شغلی نیست!</p> <p>کم‌خوابی، خواب بی‌کیفیت، استرس، سبک زندگی و بعضی عوامل جسمی هم می‌تونن باعثش بشن.</p> <p>پس به‌جای اینکه سریع به خودت برچسب بزنی، اول ببین دقیقاً چه چیزی داره انرژی‌ات رو می‌گیره.</p> <p> یک تمرین کوچک برای امروز:</p> <p>امشب ۳ چیز رو برای خودت بنویس:<br />۱) بیشتر از چی خسته‌ام؟۲) چه چیزی در کارم بیشترین انرژی رو ازم می‌گیره ۳)چه تغییری، حتی کوچک، می‌تونه این هفته رو برایم قابل‌تحمل‌تر کنه؟</p> <p>قرار نیست یک‌شبه همه‌چیز رو تغییر بدی.</p> <p>گاهی اولین قدم برای بیرون آمدن از فرسودگی، فهمیدنِ دقیقِ چیزیه که داره خسته‌مون می‌کنه.</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://1351sadegh.kowsarblog.ir/آیا-میدانید-50">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://1351sadegh.kowsarblog.ir/آیا-میدانید-50 <p>آیا میدانید ۲<br /> طرحواره ایثار چیه؟</p> <p>یعنی انقدر حواست به نیازها و خواسته‌های بقیه باشه<br />که خودت رو بذاری آخرِ صف! </p> <p>همیشه سعی کنی حال بقیه خوب باشه،<br />حتی اگه خودت خسته باشی یا چیزی بخوای،<br />باز هم از خودت بگذری تا نیازهای اون‌ها رو<br />برآورده کنی.</p> <p>کم‌کم این الگو اون‌قدر تکرار می‌شه که<br />ممکنه دیگه حتی ندونی<br />خودت واقعاً چی می‌خوای و به چی نیاز داری.</p> <p>از کجا بشناسیمش؟</p> <p>اگر معمولاً:<br />- «نه» گفتن برات سخته&#8230;<br />-از ناراحت شدن دیگران احساس گناه می‌کنی.<br />_ حتی وقتی خسته‌ای، باز هم خودت رو موظف<br />به کمک می‌دونی.<br /> و خواسته‌های خودت رو مدام عقب می‌ندازی&#8230;<br />ممکنه این الگو در روابطت پررنگ باشه.</p> <p>اما یک تفاوت مهم<br />ایثار و مهربانی به خودی خود مشکل نیستن.</p> <p>مشکل از جایی شروع می‌شه که:<br />کمک کردن به دیگران، به قیمت آسیب زدن به خودت تموم بشه.<br />وقتی «بله» گفتنت از روی انتخاب نباشه،<br />بلکه از ترس، عذاب وجدان یا ترس از ناراحت شدن دیگران باشه.</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://1351sadegh.kowsarblog.ir/طرحواره-4">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://1351sadegh.kowsarblog.ir/طرحواره-4 <p>آیا میدانید </p> <p> </p> <p> شوخی، از کجا به بی‌احترامی تبدیل می‌شود؟</p> <p> </p> <p> شوخی می‌تواند</p> <p>فضای رابطه‌ها را صمیمی‌تر کند،</p> <p>خستگی را کاهش دهد</p> <p>و لبخند به لب دیگران بیاورد.</p> <p> </p> <p>اما هر سخن خنده‌داری،</p> <p>لزوماً شوخیِ سالم نیست.</p> <p> </p> <p>گاهی ظاهر کسی را دستمایه خنده می‌کنیم؛</p> <p>گاهی لهجه، شغل، خانواده</p> <p>یا یکی از ویژگی‌های شخصی او را.</p> <p> </p> <p>دیگران می‌خندند،</p> <p>اما شاید همان لحظه</p> <p>کسی در سکوت تحقیر شود.</p> <p> </p> <p>بعد هم می‌گوییم:</p> <p>«فقط شوخی کردم!»</p> <p> </p> <p>اما آیا شوخی بودن یک سخن،</p> <p>رنجی را که ایجاد کرده است</p> <p>از بین می‌برد؟</p> <p> </p> <p> مرز شوخی و بی‌احترامی،</p> <p>فقط نیت گوینده نیست؛</p> <p>احساس، شخصیت و حرمت شنونده نیز اهمیت دارد.</p> <p> </p> <p>اگر خنده یک جمع،</p> <p>به قیمت کوچک شدن یک نفر تمام شود،</p> <p>دیگر نمی‌توان آن را</p> <p>صرفاً یک شوخی ساده دانست.</p> <p> </p> <p>شوخیِ سالم،</p> <p>کسی را خجالت‌زده نمی‌کند،</p> <p>راز یا ضعف او را آشکار نمی‌سازد</p> <p>و برای خنداندن دیگران،</p> <p>حرمت انسانی را نادیده نمی‌گیرد.</p> <p> </p> <p> فرهنگ احترام،</p> <p>فقط در سخنان رسمی دیده نمی‌شود؛</p> <p>در همان لحظه‌ای آشکار می‌شود</p> <p>که می‌توانیم کسی را وسیله خنده کنیم،</p> <p>اما انتخاب می‌کنیم حرمتش را نگه داریم.</p> <p>یک سوال:</p> <p>آیا پیش از شوخی با دیگران،</p> <p>به اندازه خنده خودمان،</p> <p>به احساس آن‌ها هم فکر می‌کنیم؟</p> <p> </p> <p> </p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://1351sadegh.kowsarblog.ir/آیا-میدانید-49">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://1351sadegh.kowsarblog.ir/آیا-میدانید-49